تاندونیت عبارت است از ضایعه مختصر minor درتاندون به صورت پارگی های میکرو سکوپیک که همراه با آن یک پروسة التهابی خفیف مزمن وجود دارد.
تاندونیت ها ماهیت تخریب کننده ( degencrative ) داشته و دربیشتر موارد اگر روند آسیب شناختی(oathologic ) آن ادامه می یابد می تواند منجر به پارگی های ناقص یا کامل تاندون گردد.
شیوع:
تاندونیتهای ناحیه شانه بسیار شایع می باشند. و درمردان وزنان ودر دو گروه جوانان وافراد مسن دیده می شوند شایعترین آنها التهاب تاندون عضلات فوق خاری سوپرا اسپیناتوس و دو سربازویی بای سپس می باشد.
علل التهاب تاندون:
– ضربه مستقیم
– انجام فعالیتهای ورزشی خاص درجوانان مانند تنیس و فعالیت هایی که حرکت به سمت بالا درشانه به صورت تکراری می گردند.
– افتادگی (edeppresiom شانه
– کیفرزیس (پشت گرد)
– پیری و تبدیل تغذیه خونی ناکافی درمحل چسبندگی تاندون ها و کاهش انعطاف پذیری آنها ،
علائم بالینی:
– مکان درد: در قسمت خارجی بازو می باشد که به ناحیه زیر آرنج انتشار می یابد.
– ماهیت درد: تیر کشنده ودرفعالیتهای مختلف مثل پوشیدن لباس حرکت به سمت بالای کتف ودور شدن بازو احساس می شود.
– شروع درد: تدریجی وبدون سابقه ضربه است.
– دامنه حرکتی: هم دامنه حرکتی لپیو وهم اکتیو کامل بوده ولی هر دو همراه با درد می باشد هم کشش عضله و هم انقباض وکوتاه شدگی عضله سبب درد می شوند.
تاندینیتهای تخریب کننده جنراتیو معمولاً تمایل به پیشرفت داشته و کمر خود به خود بهبود پیدا می کنند.
درمان:
درمان تاندونیت شامل درمان های غیر جراحی ودرمانی جراحی می باشد.
درمان غیر جراحی:
1- درمان درشرایط حاد که شامل: ماساژ یخ هر دو ساعت یکبار، استراحت دروضعیت 45 درجه دور شدگی بازو برای افزایش جریان خون درفضای اطراف آرنج ،ماساژ عرضی و آرام. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی و تمرین درمانی به منظور حفظ دامنه حرکتی اکتیو وسپیو بازو و تقویت عضلات می باشد.
2- درمان درشرایط مزمن که شامل: مدالیته های گرمایی ،تزریق استروئید ،امواج فرا صوت ،ماساژ عرضی عمیق،کشش وتمرینات حرکتی برای حفظ دامنه حرکت و تقویت عضلات وآموزش فعالیتهای صحیح و مناسب به منظور جلوگیری از عود.
درمان جراحی:
اهداف برای افزایش فضای اطراف تاندون و برداشتن ساختارهای استخوانی مد نظر است.
اهداف زیر در کاردرمانی و فیزیوتراپی برای تاندونیت شانه استفاده میشود:
فاز 1 – مراقبت سریع از آسیب: تکنیک های کاهش درد و التهاب
فاز 2: بهبود دامنه کامل حرکت
فاز 3: تمرینات کنترل کتف و شانه
فاز 4: تقویت عملکرد طبیعی گردن – کتف – قفسه سینه – شانه
فاز 5: تقویت قدرت و عملکرد روتاتور کاف
فاز 6: بهبود سرعت، قدرت، حس عمقی
فاز 7: بهبود حرکات روزمره زندگی
روند بهبودی برای آسیب تاندونیت شانه بسته به شدت آسیب ممکن است چند هفته یا حتی چند ماه به طول بینجامد.