یکی از مباحث بسیار مهم در کودکان وجود رفلکسهایی است که به بقا و همچنین رشد کودکان کمک خواهند کرد. تا زمانی که برای کودک مشلکی پیش نیامده باشد، بسیاری از خانوادهها به این رفلکسهای توجهی نشان نمیدهند.
هر کودکی که متولد خواهد شد به شرایطی نیاز دارد تا بتواند بقای خود را تضمین کند و به زندگی خود ادامه دهد. رفلکسهای نوزادی یکی از راههایی حفظ بقا در افراد است.
اختلالات مشابه اختلال طیف اوتیسم تا چند دهه پیش، اکثر مردم هرگز نام اوتیسم را نشنیده بودند. ولی امروزه احتمالا شما مرتباً در مورد اوتیسم مطلبی را می شنوید. اوتیسم مخفف اختلال طیف اوتیسم (ASD) است.
هنگامی که کودکی در گفتارش دچار تأخیر می شود ، می تواند برای والدین بسیار نگران کننده باشد و این نگرانی می تواند به دلیل عقاید مختلف افراد اطراف آن ها باشد.
اختلال طیف اوتیسم(ASD) یک اختلال نورولوژیک می باشد که در پسران شیوع بیشتری دارد و طبق DSM-5 این اختلال دو علامت برجسته دارد: 1- مشکل در تعاملات اجتماعی 2- رفتارهای تکراری و کلیشه ای علایم این بیماری ممکن است در سنین پایین ظاهر شود ولی تشخیص ان در سنین قبل از مدرسه می باشد. […]
آیا کودکان از آسیب های تروماتیک مغزی بهبودمی یابند؟ در مسیر بهبودی آنها چه مسائلی را باید انتظار داشت؟
تولد اولین کودک می تواند برای والدین یک تجربه هیجان انگیز و در عین حال چالش برانگیز نیز باشد. تعویض پوشک های تمام نشدنی کودک، شب بیداری ها، شیر دادن به او در ساعت ۳ صبح، و ترس از انجام کارهای اشتباه می تواند
کیفیت وضعیت بدنی انسان ها تاثیر خاصی در زندگی انسانها دارد زیرا تغییرات مثبت و منفی که در ساختار بدن انسان ها ایجاد میشود سایر شرایط زندگی انسان ها را تحت تاثیر قرار میدهد و پیامد های این تغییرات میتواند بر ابعاد اقتصادی و اجتماعی انسان ها تاثیر بگذارد.
پیچیدگی های راه رفتن فرصت های زیادی را به وجود می اورد تا الگوی راه رفتن طبیعی را تحت تاثیر قرار دهد و همچنین بسیاری از اختلالات عصبی مثل سکته مغزی ، پارکینسون ، فلج مغزی و….. میتواند باعث الگوی راه رفتن غیر طبیعی شود.
در دنیای رشد نوزادان، رفلکس مورو که به آن رفلکس استارتل نیز میگویند، نقش مهمی ایفا میکند. این پاسخ غیر ارادی و خودکار یکی از جنبههای جذاب رفتار یک نوزاد است. رفلکس مورو به عنوان یکی از مهمترین رفلکسهای دوران نوزادی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
همی پارزی (Hemiparesis) از ترکیب دو کلمه یونانی همی (hemi) به معنای نیمه و پارزی (paresis) به معنای ضعف به وجود آمده است. در همی پارزی یک طرف از بدن فرد ضعیفتر از طرف دیگر خواهد بود.
بسیاری از کودکان هستند که ممکن است بنظر برسد رشد طبیعی دارند و حتی ممکن است درک خوبی هم داشته باشند ولی صحبت نمی کنند.
