محیط زندگی افراد ناتوان و معلول باید حائز شرایط ویژه ای باشد لذا به چند نکته مهم در این خصوص اشاره میکنیم:
– نزدیک وسایل حمل و نقل عمومی باشد.
– محل ورودی هم سطح خیابان باشد و یا دارای سطح شیبدار جهت سهولت در رفت و آمد باشد.
– فاصله بین پاگردها و ورودی راهروها کم باشد.
– راهروها و گذرگاه ها تا حد ممکن مسطح و هموار باشند.
– اتاق ها وسیع و گذرگاه ها پهن باشد.
– ساختمان دارای یک وسیله بالا برنده مانند آسانسور باشد و یا در کنار پلکان سطح شیبدار موجود باشد.
– سطح زمین و کف اتاق ها و راهروها بدون دست انداز باشد.
– خطر لغزش در ورودی درها و لبه ها نباشد.
– تا حد ممکن درب ها اتوماتیک و یا از جنس سبک باشند.
– صندلی های نشیمن و مبلمان راحت باشد و با ارتفاع مناسب باشند.
– داخل حمام و دستشویی صندلی های راحت موجود باشد.
– جهت معلولینی که در راه رفتن مشکل دارند پلکان و سطوح نرده گذاری شوند. (پارالل)
– کلید و پریزها در سطحی قرار بگیرند که در دسترس فرد باشند.
– وسایل آشپزخانه مانند یخچال، گاز، شیر آب از نوعی انتخاب شوند و به گونه ای قرار گیرند که دسترسی فرد معلول به آنها به سادگی امکان پذیر باشد.